به گزارش مجله خبری نگار، ظفر ذاکر، نایب قهرمان پارالمپیک پاریس گفت: خدارا شکر توانستم مدال نقره کسب کنم که حواشی خاصی داشت.
وی افزود: اگر بخواهم از ابتدا توضیح دهم من نزدیک به دوسال پیش تمرینات تخصصی خودم را زیر نظر مربی خوبم، آقای شاهرخی شروع کردم و او زحمات زیادی برایم کشید و تمام ریزه کاریها را به من آموخت.
ذاکر افزود: تخصص من در پرتاب نیزه است ولی وقتی فهمیدیم که در کلاس ما فقط پرتاب وزنه وجود دارد و نمیتوانم در پرتاب نیزه شرکت کنم، تصمیم گرفتم که پرتاب وزنه را به صورت تخصصی ادامه دهم و خداراشکر توانستم به مدال برسم.
نایب قهرمان پارالمپیک پاریس افزود: من در مسابقات زیادی شرکت کردم و در مسابقات پاراآسیایی هانگژو هم توانستم در پرتاب نیزه و وزنه دو مدال نقره کسب کنم.
وی افزود: بعد از مسابقات هانگژو تمرینات خودم را مدتی در کرج زیر نظر آقای شاهرخی و دشتی ادامه دادم و در مسابقات انتخابی هم توانستم حدنصاب رکورد را ثبت کنم.
ذاکر ادامه داد: اینجا شرایط جوی تاثیر زیادی در مسابقات گذاشت. روز قبل مسابقه آب و هوای خوب بود، اما روز مسابقه همه چیز تغییر کرد. شرایط آب و هوا به نحوی بود که تمام لباسها و حتی تشکی که زیر ویلچرم گذاشته بودم کامل خیس شده بود و برای همین نتوانستم رکورد بالای ۱۲ متر را به ثبت برسانم. بهترین رکوردی که در پاریس به جا گذاشتم ۱۱.۸۸ بود که با این رکورد نفر چهارم میشدم.
وی اظهار داشت: پس از پایان مسابقه مربی من با ریزبینی که داشت متوجه تخلف دونفر از رقبای من شد. او متوجه شد که بدون اینکه داور بفهمد دونفر از رقبای من با تخلف به رکورد خوب رسیده اند و تصمیم به اعتراض از آنجا بود که شکل گرفت.
ملی پوش پارادوومیدانی ادامه داد: من در طول این سالها سختیهای زیادی کشیدم و خانواده اقای شاهرخی در این مسیر همیشه پشتیبان من بودند.
وی افزود: پدر، مادر و همسرم برای من سنگ تمام گذاشتند و من دست همه آنها را میبوسم.
وی گفت: از کمیته ملی پارالمپیک تشکر میکنم که به من اعتماد کرد و از من حمایت کرد تا به مدال نقره پارالمپیک دست پیدا کنم.
ذاکر در اخر گفت: من مدالم را به دوست شهید و جانبازم، علی کماجی تقدیم میکنم که امسال در روز تاسوعا به درجه رفیع شهادت رسید و روز عاشورا پیکر پاکش به خاک سپرده شد. او یک ورزشکار خوب و دوستی نزدیک برای من بود و مدت زیادی باهم در رشته بسکتبال با ویلچر هم تیمی بودم.